Kerst is sfeer

Lopend door een winkelcentrum kan je ook hier niet om de kerst heen. Die andere concurrerende kindervriend met witte baard en paard kennen ze hier niet, dus begint de eerste versiering al eind oktober. Compleet met kerstliedjes in iedere winkel die je binnen gaat. Alleen hoor je wel vaak een versie van `Jinglebells` of het onvermijdelijke `Last Christmas` wat door een Japanner is gezongen. Kerstkaarten zie ik bijna in nog meer soorten dan in Nederland plus een uitgebreid assortiment decoraties waarvan ik vermoed door Santa die veelal bij de grote buurman China inkoopt. Ook is de tuinverlichting duidelijk in opmars. Dit alles klinkt niet echt vreemd zover, maar als je weet dat het aantal christenen (1%) hier erg beperkt is blijkt de sentimentele Japanner vooral gevoelig voor het sfeer element. Voor jonge koppeltjes is het een soort extra Valentijnsdag waarop hotels goede zaken doen. Eerste en tweede kerstdag zijn ook gewoon maandag en dinsdag waar het leven door gaat. Wel is er hier en daar een kerstmaal, maar een kerstboom of kerststal gaat blijkbaar weer iets te ver. Ooit hebben de Portugezen wel geprobeerd het christendom populair te maken, maar dat was ook precies de redenen waarom de bevelhebbers ze weer snel verjaagd heeft. Een andere trend is de Westerse bruiloft waarbij men in een romantisch moment totaal niet blijkt te zien dat er een bijklussende Engelse leraar in goedkoop kostuum voor pastoor speelt. Dit laatste bij gebrek aan genoeg echte pastors. Er word een standaard verhaaltje in het Engels verteld, wat amper iemand zal begrijpen en de surrogaat pastor poogt de namen foutloos uit te spreken en voordat je het weet ben je getrouwd. Dit is allemaal slechts ceremonie, want officieel trouwen gaat met een verbluffend koele handeling op het gemeentehuis. Een witte kerstmis is niet zo`n issue hier. Nu ligt er al een dik pak sneeuw in het noorden en een deel van het westen terwijl het drukst bevolkte gebied ruim boven de nul zal blijven. Na de kerst pakt de Japanner de lokale godsdiensten Shinto en Boeddhisme weer op om rondom oud & nieuw die festiviteiten te vieren. Over de invloeden van die deels geintegreerde geloven waag ik nog wel eens een post, maar voor nu laten we het maar even bij de kerst. Dromend van een warme roomboter banketstaaf knaag ik wat ingevlogen kruidnootjes weg. Ho ho ho :)

Hondsdolheid

In Japan is een hondenleven vaak een paradijs. Tenminste als je van alle vertroetelingen houdt waar veel Japanse vrouwen dol op zijn. Zelf ben ik een groot honden liefhebber, maar als ik in die ogen kijk heb ik wel eens te doen met al die `kindhondjes`. In het straatbeeld zijn ze regelmatig te zien. Meer gedragen dan lopend. Vooral het formaat wat in een handtasje past, zoals de chiwawa, is geliefd. Misschien ook wel om dat een beetje St-Bernard genoeg eigen waarde heeft om ieder kledingstuk gelijk in stukken te scheuren. Het kawaii (=super schattig) gevoel van de baasjes zorgt voor een bijzonder hondenleven hier. Ze eten uiteraard geen ordinaire hondenbrokken, maar het beste wat er is, want je houdt tenslotte toch van je kind :D. Hondenhotels, kapsalons en zelfs onsens (=heet waterbron) bestaan en sommige cafe`s zijn ook gericht op de viervoeter. Mijn persoonlijke hoogtepunt was een oudere dame met een Chiwawa met fel blauwe schoentjes aan (inderdaad!) die wat ongemakkelijk rond liep in een metro station. Te maf voor woorden, maar gezien de wankele manier van lopen had het beestje het er knap moeilijk mee. Ik weet dus niet of de hond zelf erg gelukkig was met z`n nieuwe sneakers. Het baasje zo te zien wel. Huisdieren hebben statistisch gezien het kinder bezit (de echte) al verslagen. Kijk dit artikel van Japan Today voor de laatste design kleding en ander nieuws. Het vertroetelen is trouwens niet alleen voor honden. Ieder huisdier loopt de kans een schattig truitje te moeten dragen. Zelfs een konijn is niet veilig. Voor zover ik weet hebben alleen de vissen mazzel en duiken ze na een hap lucht weer snel diep het aquarium in. Geef ze eens ongelijk :D