Schattige wasknijper

Kawaii is een Japanse term die je met gemak een paar miljoen links geeft bij Google. Schattig of superschattig zelfs is een Nederlands vertaling die het dichts bij deze culturele uiting komt. De enthousiaste manier van het uitspreken kan je moeilijk ontgaan. Vooral de vrouwelijk helft van de bevolking schenkt de economie jaarlijks vele Yen voor hun `geluks therapie`. Dat klinkt een beetje zwaar misschien, maar in een land waar vele enige vorm van depressie hebben niet helemaal uit de lucht gegrepen. Een mini momentje van geluk heb ik wel eens horen zeggen. Een behoorlijke categorie mannen zien vrouwen in het algemeen en zangeressen of presentatrices in het bijzonder ook nog graag als een schattig (en verondersteld gehoorzaam) wezen wat de huidige bekritiseerde Japanse Miss Universe Riyo Mori inmiddels begrijpt. Iedere zichzelf respecterende organisatie lijkt ook wel een mascotte te hebben. Ook alle prefecturen en steden doen er aan mee, waarbij vaak grote ogen de schattigheid extra moeten beinvloeden. Zelfs een `onogenlijk` iets als een baksteen weet men tot leven te wekken. Tja, plak er ogen op en geef het armen en benen en je kan het verkopen in een speelgoedzaak. Het is ook niet vreemd om een 20+ vrouw met een auto vol Hello Kitty`s, Miffy of andere knuffels te zien (zie ook: Nijntje in Japan). Zoals ook vele wel iets schattigs aan hun mobieltje hebben hangen. Voorbeelden te over vind je op websites als All Things Kawaii en de laatste trend van de versierde wasknijpers zijn voor de liefhebber ook wel een bezoekje waard. Deze naar het schijnt Duitse houten wasknijper is door een creativeling gekawaiiseerd en niet aan te slepen. Schattig he!!

Hondsdolheid

In Japan is een hondenleven vaak een paradijs. Tenminste als je van alle vertroetelingen houdt waar veel Japanse vrouwen dol op zijn. Zelf ben ik een groot honden liefhebber, maar als ik in die ogen kijk heb ik wel eens te doen met al die `kindhondjes`. In het straatbeeld zijn ze regelmatig te zien. Meer gedragen dan lopend. Vooral het formaat wat in een handtasje past, zoals de chiwawa, is geliefd. Misschien ook wel om dat een beetje St-Bernard genoeg eigen waarde heeft om ieder kledingstuk gelijk in stukken te scheuren. Het kawaii (=super schattig) gevoel van de baasjes zorgt voor een bijzonder hondenleven hier. Ze eten uiteraard geen ordinaire hondenbrokken, maar het beste wat er is, want je houdt tenslotte toch van je kind :D. Hondenhotels, kapsalons en zelfs onsens (=heet waterbron) bestaan en sommige cafe`s zijn ook gericht op de viervoeter. Mijn persoonlijke hoogtepunt was een oudere dame met een Chiwawa met fel blauwe schoentjes aan (inderdaad!) die wat ongemakkelijk rond liep in een metro station. Te maf voor woorden, maar gezien de wankele manier van lopen had het beestje het er knap moeilijk mee. Ik weet dus niet of de hond zelf erg gelukkig was met z`n nieuwe sneakers. Het baasje zo te zien wel. Huisdieren hebben statistisch gezien het kinder bezit (de echte) al verslagen. Kijk dit artikel van Japan Today voor de laatste design kleding en ander nieuws. Het vertroetelen is trouwens niet alleen voor honden. Ieder huisdier loopt de kans een schattig truitje te moeten dragen. Zelfs een konijn is niet veilig. Voor zover ik weet hebben alleen de vissen mazzel en duiken ze na een hap lucht weer snel diep het aquarium in. Geef ze eens ongelijk :D