Goed miss

Riyo Mori is volgende de `kenners` gekozen tot Miss Universe. Een mooie eretitel voor de Japanse als schoonheidskoningin van deze planet. Dus zal het trotse Japan erg blij zijn zou je denken, maar dat blijkt toch net even anders te liggen. Waar het halen van een gouden plak of andere prestige een weg naar instant beroemdheid betekent heeft Riyo wat mensen op de tenen getrapt. Tijd voor een blogje dacht ik zo. Traditioneel ziet men vrouwen graag als bescheiden, onderdanige en gehoorzame wezens, maar deze 20 jarige past totaal niet in het hokje waar het land haar graag in ziet. Uiteraard denkt niet iedereen daar hetzelfde over, maar haar zelfverzekerdheid botst duidelijk met wat hardnekkige denkbeelden. Het feit dat ze paar jaar in Canada heeft gewoond heeft haar verwesterd klaagt men. En schijnbaar is dat slecht. Ik denk dat ze juist veel kan betekenen voor de vrouwen niet in de spotlights staan om alle conversatieve geesten een flinke update te geven. Niet dat ik hier verkondig dat een vrouw geen vrouw meer mag zijn, maar er is een groot verschil wat mannen over vrouwen denken en wat ze er zelf van vinden. Ook komt het in het bedrijfsleven helaas nog veel te vaak voor dat de verwachtingen van de ambitieuze vrouw behoorlijk anders zijn dan de praktijk. Kortom ik ben benieuwd of haar zelfbewustzijn overslaat.

Gezond wit kleurtje

Wat is gezond? Een diep bruine tint zoals alle Spanje en Turkije gangers zullen vinden. Of juist het zoveel mogelijk vermijden van die koperen ploert. In Japan zijn terrasjes in ieder geval sporadisch. Ook door ruimtegebrek uiteraard, maar men vind dit typisch Europees. We hebben hier het imago dat we bijna alles uitdoen als de zon schijnt. Als zonnecollector iedere zonnestraal absorberend. Japanners vragen zich vol bezorgdheid af of we wel weten van de risico's zoals huidkanker. In het sub tropische Okinawa zal de zon misschien iets moeilijker te ontwijken zijn, maar de Japanse kustlijn kent weinig mooie zandstranden. Natuurlijk ontwijkt ook niet iedere surfboy de zon, maar men stort zich niet zo massaal op zonvakanties. Al is Hawaii wel bijna een Japanse prefecture. Het witte schoonheidsideaal is misschien wel meer iets Oosters, dan puur Japans trouwens. Echter beelden van dames met parasols uit de oude Japanse prenten zijn in een moderne variant nog steeds springlevend. Het schap met de zonnecremes laat dit culturele verschil wel erg duidelijk zien. In het Westen krijg je bruinings toevoegingen en hier juist witmakers. En ook nog eens extreme hoge beschermingsfactor. En dan nog kiezen veel vrouwen voor een nog veiligere baby-variant. De echte extremisten dragen zelfs bij het autorijden nog lange handschoenen voor het geval er een zonnestraal zijn weg vind naar de huid. De meeste mensen hier zijn minder overbezorgd, maar dus gewoon minder bezig met het bruin worden. Wit is dus ook mooi en geen teken van een mislukte vakantie.