Internet op z`n Japans

Het ene Aziatische land is (gelukkig) de andere niet en zo krijg je een hele andere ervaring als je een internet cafe bezoekt. Hier geen overjarige computers, trage modem, plastic stoeltjes en harde game geluiden van 10 andere gasten door elkaar heen. In Japan is het internet cafe duidelijk naar een hoger niveau geklommen. Aanvankelijk liep het thuis gebruik verrassend wat achter voor dit electronica land, maar dat komt misschien ook wel door het goede alternatief. De concurrentie neemt elkaars goede ideeën snel over en zo krijg waar voor je geld. Vaak een eigen ruimte voor privacy, een goede stoel, airconditioned en eventueel fleece dekens of warme sloffen als dat te koud is. Een snelle verbinding uiteraard en ook vele dvd`s of (razend populaire) manga boekjes om je te vermaken. Drankjes zijn onbeperkt en `gratis` en je kunt allerlei snacks of maaltijden bestellen (per eigen telefoon). Als je uit gesurft bent kan je soms wisselen naar een relax massage stoel (tip) om je tijd prettig uit te zitten. Drie uurtjes in dit walhalla is 1000 Yen. Het is ook mogelijk om de hele nacht door te gaan want men is altijd (24 uur) open. Er zijn dus mensen, zoals (te) harde werkers die de laatste trein gemist hebben, die overnachten in een stoel voor de computer. Beetje slapen, filmpje kijken, wat noedels wegwerken en je kan weer `fris` aan de slag de volgende ochtend. De onvermijdelijke klantenkaart maakt even snel je post doornemen lastig voor een reiziger. Misschien dat ze in Tokyo wel beter op de toerist inspelen. Je moet eerst een heel traject door om je in te schrijven tot paspoort kopie aan toe. Een opmerking dat dit zonde van de tijd en aangemaakte pas is is vaak wel duidelijk, maar dat is tegen de regels. En dus onmogelijk. Onlangs heb ik m`n portomonee weer eens geleegd en bijna kon ik kwartetten met m`n collectie. Maar eenmaal in die massage stoel met een bakkie groene thee naast je ben je die rompslomp snel vergeten.

Rundermassage

Denken aan Matsusaka Beef doet een Japanner (+1 Hollander :D) het water uit de mond lopen. Deze Rolls Royce onder het rundvlees wordt als zeer speciaal beschouwd en staat in de paleizen van deze wereld ook wel eens op tafel. De `winnende` koeien uit een goede familie maken na een strenge selectie kans op een plekje in de wei in Matsusaka (Mie) waar het klimaat en het gras optimaal zijn. De zwarte koe krijgt veel zacht voedsel waaronder tofu te eten en ze krijgen soms ook bier te drinken. Ik vraag me af hoeveel beertenders zo`n koe aan kan, maar het idee is bijzonder. Alleen dan zijn we er nog niet in dit koeienparadijs, want we dacht je van een dagelijkse massage (!!) en lekker zonnebaden of soms een blokje om om alles soepel te houden. Die massage is bedoeld om de vleesstructuur zo mals mogelijk te houden, maar dat weet die koe nog niet :D. Uiteindelijk gaat natuurlijk iemand deze prijs betalen en die kan heel fors zijn. Ik las over een recordprijs ooit van 50.000.000 Yen voor een koe (gisteren gezien: 100 gram voor 1500 yen). Voordat je denkt dat Japan inderdaad nog steeds extreem duur is wil ik wel even melden dat je voor hele fatsoenlijke prijzen minder gemasseerd vlees maar ook prima vlees kan kopen. En dat biertje moet je dan zelf maar opdrinken. Het had me trouwens niets verbaasd als ze die koe ook eens een onsen bad laat nemen. Ook lekker voor je of misschien is het al geprobeerd maar was het geen succes. Ik zei nog zo `geen` bommetje :D.